تبلیغات
ترانه های بی كس و كار - از روایت مرگ...

 

کودکیَت را من

مرا باد ...

 

می بینید که دارم گم می شوم

نه آقا ! بعید می دانم مال اینجا باشم

بعد   تا به کودکیت آمده باشم

            بزرگ می شویم        بزرگ می شویم ...

                     یواشتر لطفا

 

اَک    اُ    اِ    چار

اَک    اُ    اِ    چار

 

گفتم که من از این لباس بدم می آید

      یا

                                   بدم می آمد

 

حالا  ، با باد که می وزد همه چیز می پوشم

و می روم برایت ستاره صید کنم

                              - جناب سرهنگ تور من پاره است

                             -  خفه شو پسر !

اَک  اُ  اِ  ...

¨        

چقدر داد کشیدم من سیب ...

من کرم سیب خود بودم

که زیر دندانهایم صدا دادم و له شدم

چه طعم بدی دارم زیر دندان

کسی مرا نخورد بد مزه ام

 

اینجا خیابان بوی داغ می دهد    سیاهِ سیاه

 

« ای تشنه لب  ...»            «  شاه عرب ...»

 

- من راه خانه را گم کرده ام شما نمی دانید کجایی هستم ؟

- ما اهل کوفه نیستیم کار داریم پسر جان

 

تسبیحم را به دندان می گیرم و می دوم

تا دوباره کرم نشده ام  باید برگردم

          من دستهایم را در ضریح جا گذاشته ام

 تو بوی ضریح می دادی

و چراغ اتاقت از این پائین...

خوابت نمی برد گفتم برایت سیب بیاورم

بی دست و پا       سیب خودم را         و من کرم سیب خود بودم

 

- اَه ! طعم سیب را خراب می کن

          - آقا جان ! گفتم که،  تازه دست و پا در آورده ام راه رفتن بلد نیستم

             و تمام دسته عزاداری از رویم می گذرد

 

« کشتن تو را ... »               «  ای بی کفن ... »

 

و من زیر دست و پا برای کودکیت خواب می بینم

- پسر جان تو دیگر بزرگ شده ای باید راه بروی

 

                      تــا      تــی . . .             تــا     تــی . . .

 

راه می افتم دنبال باد

- کودک زیبایی را می برند-

در آغوش گرفته باشم از باد بیشتر     - برای تولدت -

کودکیت را می دوم از باد بیشتر

 

کودک زیبایی را من

مرا   باد ...

       قول می دهم روز تولدت با دست پر برگردم

       و موهایت را پریشان کنم از باد بیشتر

 

¨        

- دو تا چایی پر رنگ لیوانی لطفا

 

_آقا ! ، خانم ! نیت کنید برایتان فال بگیرم

 

اینجا را برای خدا خالی نگهداشته ایم 

                            اینجای سینه را می گویم

لطفا برایمان فال بگیرید تا کی خالی می ماند ؟

هر شب سرم به ضریح

دستم به دامنت

                 قلبم...

قلبم ! آخ قلبم ! نه ناراحتی قلبی ندارم ، قلبی ندارم،     قلب ندارم

 

«  مژدگانی برای کسی که با قلبم برگردی »

 

اَلسلامُ عَلَیْک یا عَلیِ بْنِ مُوسَی الرِضا

                                                              برگردی

السلامُ عَلَیک یا حُسَین بنِ عَلی

                                                                                            برگردی

و لعنتُ ا... عَلی اعدائِهِم اَجْمَعیِن

 

باد می آید

باد شدید

باد هزار ساله

از نمی دانم کجا اینهمه باد می آید

 

" The Mobile Set Is Off  "

 

به یكجا بندم کنید دارم از حافظه ات می روم

به حق شرف لا اله الا ا...

لا اله الا ا...

لا اله الا ا...

السلامُ عَلََیکُم یا اَهلَ الْقُبور

 

 

یك        صد          هزار ...     یا علی !

 

شب تا صبح چقدر تسبیح پاره کردم !

«  فضای پرواز ملائک را آلوده نکنید »

 

پنجره را باز می کنم

و شب تا صبح دوازده هزار بار سیگار می کشم

 

 

- صبح تا شب ؟                     - نمی دانم کجا بودم 

 

- شاهد هم داری ؟                  - نه ، ندارم

 

- اینجای سینه ت چرا خالیه ؟    - گفتم که در کودکی برایمان  فال گرفته اند                     

    

o     

عصر جدید  ، تجریش ، انقلاب ، مشهد ، دربند ، دریا ...

 

می دانم رفته باشی گم می شوم

و تا جا نیاندازم مدام دوره می کنم

 

می بینید ؟     از خورشت « قیمه » گریه ام می گیرد

                  لطفا برایم زهر مار بیاورید

 

صبح تا شب سفارش می دهم و سیر نمی شوم

آدم چه جان سگی دارد

                       که باز می نویسم !

 

این نو شته کم کم شعر می شود

این شعر هم انگار نامه

لا اله الا ا...

لا اله الا ا...

 

می گویم کال هم باشم  ، بد مزه

زیر آفتاب دست و پا در آورده ام

                                دارم می رسم  

 

می گویم من هم خودم را خورده ام باور کن سمی نیستم 

                      می گویم ، می ترسم از سیب یا هر چیزی که می ترسم و نمی دانم

                                                   _ رسیده باشد ، بی کرم _
می ترسم مسمومت کنند

 

¨                                                                                   

 

چیزی به عقب بر نمی گردد         می دانم

آن هم با این ساعت های جدید     ارتعاشات اتم سزیم

بر نگردد ، با شد

می خواهم عقب را جلوتر بِکِشم

 

                                  بِِکِشم   ،   بِِکِشم

 

                                            آنقدر که دود بالا بیاورم

 

من برای لایه  اوزن خطرناکم

بگذارید این نامه را پست کنم

   بعد

                                                                                           جایی دفنم کنید

 

دعاهایم را خوانده ام :

                « برسم

                   برگردی

                        و کسی چه می داند،   فالمان درست در بیاید »

 

 فعلا جایی دفنم کنید.

 

                                                         

 

 

                                                                    10/1/81